هرگاه يك نفر از ايشان مىمُرد ، گوشت او را بر خود قسمت مىكردند و مىخوردند و چنان كار بر مردم تنگ شد كه گفته‌اند : زنى را ديدند كه سرى بر دست گرفته و مىگريد . سبب پرسيدند ، گفت : مردم دور خواهرم جمع شدند تا بميرد و گوشت او را بخورند ، هنوز خواهرم جان نداده بود كه او را پاره پاره كردند و گوشت او را قسمت كردند و از گوشت او قسمت به من ندادند جز سرش را و در اين قسمت بر من ظلم نمودند . فقير گويد : امير المؤمنين عليه السلام در اخبار غيبيهء خود مكرّر اشاره فرموده به خروج صاحب زنج و قتل مردم بصره و گرسنگى و گرفتارىهاى ايشان و در نهج البلاغه است كه فرموده : فِتَن كقطع الليل المُظلم ؛ لا تقوم لَها قائمة - إلى أن قال عليه السلام : فَويل لَك يابصرة « 1 » من جيش من نَقَم الله لا رهجَ له وَلا حسّ ؛ وسيبتلي أهلك بِالموت الأحمر و الجوع الأغبر . « 2 » و نيز در اين روز ، سنهء 562 ، وفات كرد در مرو ، ابوسعيد عبدالكريم بن محمد سمعانىِ مروزىِ شافعى ، مورّخ نسّاب ، صاحب انساب و تواريخ مشهوره « 3 » و تذييل تاريخ بغداد و غيرها . و سمعان بطن من تميم . روز دوم در اين روز ، سنهء 1260 ، وفات يافت در اصفهان سيّد سند و فقيه نبيه و عالم جليل جناب آسيّد محمد باقر رشتى حجّة الإسلام - رضوان الله عليه . « 4 » جلالت شأنش زياده

--> ( 1 ) . مصدر : + / « عند ذلك » . ( 2 ) . نهج البلاغه ، ج 1 ، ص 196 - 197 ، خطبهء 102 . ( 3 ) . وفيات الأعيان ، ج 3 ، ص 210 ، ش 395 « ابن السمعاني » ؛ روضات الجنات ، ج 5 ، ص 101 . ولادت او به سال‌دوشنبه 21 شعبان 506 بوده است . ( 4 ) . روضات الجنات ، ج 2 ، ص 103 ، ش 144 .